Burhaniye'nin iskele mahallesinde, avlusunda zeytin çukurları olan bir evde geçti çocukluğum

Yemeklik zeytinler bu büyük zeytin çukurlarında olgunlaşır, yağlık zeytinler sıkılıp yağ haline getirildikten  sonra evin mağaza denilen

odalarında saklanırdı. Yüksek asitli yağı vermezdi kimseye, sabun yapardı ananem.

Keskin zeytin kokulu eski çuvalların güneşi kesmek için kullanıldığı çardaklarda otururduk. 

Her sokakta bir  patos, zeytin eleği

Zeytin agacı olmayan ev olmaz bizim oralarda. 

" Var senesi ..." diye başlayan cümleler, sabaha karşı saat 04.00 ''te başlayan zeytin toplama telaşı. Öncesi hazırlık.

Tayfası, kahyası, traktör kasası, toprak kokusu.


Zeytini beklemek doğayı dinlemek demek. Dengeli yağmur, kıs sıcağı, ağaca

ilgi alaka, yani çocuk gibi yıllarca karşılıksız bakılır ağaca, kırılmaz kolu kanadı.


Biz iyi baktığımız ağaçlarımızdan aldığımız hasatı buyıl da vereceğiz fabrikaya,umarım size kadar gelir tadı, kokusu.


Yağımız 2008 yılından beri " Zeytin Ofisi " markalı kitaba, kaleme uygun.